Εξοχικά Διαμερίσματα ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ.

Περισσότερα »

Νηπιαγωγεία ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ.

Περισσότερα »

Εκπτωτικό Σχέδιο Μελών ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ.

Περισσότερα »

Στέγη Συνταξιούχων ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ.

Περισσότερα »

Η Ολομέλεια του Διοικητικού Δικαστηρίου με απόφασή της που εκδόθηκε  στις 28 Δεκεμβρίου 2018, έκρινε ως παράνομη την απόφαση για αποκοπή από 22 Καθηγητές και Αναπληρωτές Καθηγητές του Πανεπιστημίου Κύπρου, για πάνω από πέντε χρόνια, του ετήσιου ειδικού επιδόματος που λάμβαναν ως απόρροια της αποδοχής προσφοράς διορισμού τους. Ειδικότερα αποφάνθηκε ότι η αποκοπή του επιδόματος έγινε στη βάση νόμου που αντιβαίνει το άρθρο 23 του Συντάγματος, το οποίο προστατεύει το δικαίωμα της ιδιοκτησίας.

 

Η Ολομέλεια του Διοικητικού Δικαστηρίου, κατ’ αρχήν, εξέτασε τις ακόλουθες προδικαστικές ενστάσεις που υπέβαλαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι του Πανεπιστημίου Κύπρου, ως προς το παραδεκτό της προσφυγής, τις οποίες και απέρριψε ομόφωνα:    

1. Η παρούσα προσφυγή είναι απαράδεκτη, καθότι στρέφεται εναντίον πολλαπλών πράξεων, που δεν έχουν συνάφεια μεταξύ τους. Οι επίδικες πράξεις είναι αυτοτελείς και λανθασμένα συμπροσβάλλονται στο ίδιο δικόγραφο.

 

2. Η επίδικη πράξη, όπως περιγράφεται στο παρακλητικό της προσφυγής, δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη, αλλά πράξη εκτέλεσης και/ή πράξη πληροφοριακού χαρακτήρα.

 

3.Στην έκταση που οι προσβαλλόμενες, άμεσα ή έμμεσα, αποφάσεις, για την αποκοπή των επίδικων ειδικών επιδομάτων από την αναλυτική κατάσταση απολαβών των αιτητών στις 31.7.2013, αφορούν σε αποφάσεις άλλων οργάνων και/ή νόμων της Κυπριακής Δημοκρατίας, η προσφυγή απαράδεκτα στρέφεται εναντίον του καθ' ου η αίτηση.

 

4.Διαζευκτικά, η επίδικη πράξη και/ή απόφαση του καθ' ου η αίτηση και/ή πρόνοια για αποκοπή των επίδικων επιδομάτων, η οποία περιλήφθηκε στο Νόμο, λήφθηκε στη βάση υποχρέωσης και/ή δέσμιας αρμοδιότητας και όχι στη βάση διακριτικής ευχέρειας και, συνεπώς, δεν αποτελεί πράξη εκτελεστού χαρακτήρα.

 

5.Με δεδομένο, ότι οι αιτητές ισχυρίζονται ότι, τα επίδικα ειδικά επιδόματα εμπεριέχονται στη σύμβαση εργοδότησης τους, το ζήτημα ανάγεται στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου και δεν δύναται, ως εκ τούτου, να εξεταστεί από το Δικαστήριο.

 

6.Οι αιτητές στερούνται εννόμου συμφέροντος, διότι, ακόμη και αν η προσφυγή τους επιτύχει, τα ειδικά επιδόματα δεν προβλέπονται στο Νόμο και δεν δύνανται να καταβληθούν.

 

Ως προς τα θέματα ουσίας η κατάληξή της Ολομέλειας του Διοικητικού Δικαστηρίου είναι ομόφωνη ως προς το αποτέλεσμα και είναι ακυρωτική. Ως προς το σκεπτικό, οι απόψεις διαφέρουν. Ειδικότερα δόθηκαν τρία διαφορετικά  σκεπτικά των δικαστών.  Με το πρώτο σκεπτικό, το οποίο δόθηκε από την Πρόεδρο του Διοικητικού Δικαστηρίου κα Καλλίγερου, συμφώνησε και η Δικαστής κα Μιχαήλ.  Με το δεύτερο, το οποίο δόθηκε από την Δικαστή κα Νικολετοπούλου-Ευσταθίου,  συμφώνησε και ο Δικαστής κος Κωμοδρόμος. Το τρίτο δόθηκε από το Δικαστή κ. Σεραφείμ.

 

Στην απόφαση της κας Καλλίγερου, με την οποία συμφώνησε η Δικαστής κα Μιχαήλ, τονίστηκαν, μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:

(α). Σε ότι αφορά στο ειδικό επίδομα των αιτητών (μέρος των απολαβών τους), κατά πόσο αυτό προστατεύεται από το άρθρο 23 του Συντάγματος, στην απόφαση Χαραλάμπους και Άλλοι ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω), η Πλήρης Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου ενέταξε τον «μισθό» των δημοσίων υπαλλήλων στην περιουσία που προστατεύεται από το άρθρο 23 του Συντάγματoς.

 

(β).Περιορισμοί που επιβάλλονται για λόγους άλλους από αυτούς που επιτρέπονται στην παράγραφο 3 του άρθρου 23 είναι ανεπίτρεπτοι/μη προβλεπόμενοι και αντισυνταγματικοί, (για την αρχή nulla restriction sine lege constitutionale certa-"ουδείς περιορισμός χωρίς ορισμένη συνταγματική διάταξη» βλ. το σύγγραμμα του καθηγητή Α. Δημητρόπουλου «Συνταγματικά Δικαιώματα» β' έκδοση, σελίδες 202-203). Αυτό βέβαια επιβεβαιώθηκε όχι μόνο στην απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας Κουτσελίνη και Άλλοι ν. Δημοκρατίας, αλλά και στην προηγούμενη απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας Χαραλάμπους και Άλλοι ν. Δημοκρατίας.

 

(γ). Το επίδικο εδώ ειδικό επίδομα αποτελούσε μέρος και σημαντικό ποσοστό 12.5% στο ύψος των απολαβών των αιτητών και σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί πως αφορούσε αμελητέα ή ασήμαντη αποκοπή.

 

(δ). Λαμβάνοντας αυτό το πραγματικό δεδομένο υπόψη στην παρούσα υπόθεση, το σημαντικό (και καθόλου αμελητέο ή ασήμαντο) ποσοστό αποκοπής από τις απολαβές των αιτητών, καθώς και το γεγονός ότι οι λόγοι που επιτρέπονται από το άρθρο 23 του Συντάγματος για περιορισμό του περιουσιακού αυτού δικαιώματος δεν συνέτρεχαν, αφού όχι μόνο στο άρθρο 122 περί Προϋπολογισμού Νόμου, αλλά ούτε και στον ίδιο τον περί Προϋπολογισμού του Πανεπιστημίου Κύπρου Νόμο δεν αναφέρονταν τέτοιοι επιτρεπτοί από το Σύνταγμα λόγοι για τον τερματισμό του ειδικού επιδόματος, (οι περικοπές για λόγους δημοσιονομικής εξυγίανσης ή για άλλους λόγους δημοσίου συμφέροντος, όπως η περιστολή των δαπανών του Πανεπιστημίου, για τους οποίους γίνεται λόγος στον διοικητικό φάκελο, δεν περιλαμβάνονται στους επιτρεπτούς περιορισμούς του άρθρου 23 του Συντάγματος), καταλήγω πως ο περί Προϋπολογισμού του Πανεπιστημίου Κύπρου Νόμος του 2013 στο μέρος του - άρθρο 122 - που επέβαλλε τον τερματισμό του επίδικου ειδικού επιδόματος των αιτητών, είναι αντισυνταγματικός επειδή καταστρατηγεί το άρθρο 23 του Συντάγματος. Επέβαλε ανεπίτρεπτους, μη προβλεπόμενους στο άρθρο 23 του Συντάγματος, περιορισμούς στο περιουσιακό δικαίωμα των αιτητών.

 

(Γλ. Χατζηπέτρου)
Γεν. Γραμματέας